ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
Εισαγωγή-Πρόλογος
Κεφάλαιο 1 Δημογραφικά δεδομένα των ελληνικών πληθυσμών στις αρχές του 19ο αιώνα
Κεφάλαιο 2 Το ξέσπασμα της επανάστασης και οι συνακόλουθες μετακινήσεις πληθυσμών
Κεφάλαιο 3 Οι ελληνικές προσφυγικές μετακινήσεις…
Κεφάλαιο 4 Οι επιδράσεις της επανάστασης στα πληθυσμιακά δεδομένα του Ελληνικού χώρου
Αντί επιλόγου- κάποια συμπεράσματα
Παράρτημα
Βιβλιογραφία

ΠΡΟΛΟΓΟΣ-ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Η εργασία αυτή σκοπό έχει να παρουσιάσει τη γενικότερη δημογραφική κατάσταση που επικρατούσε τον ελληνικό χώρο πριν, κατά τη διάρκεια, και μετά την επανάσταση του 1821. Το βασικό πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουν όλοι οι μελετητές κατά την προσπάθεια τους να ανιχνεύσουν τις αλλαγές οι οποίες συνέβησαν σε αυτή την πολυκύμαντη περίοδο, είναι η απουσία αξιόπιστων στατιστικών δεδομένων.
Κατά την Τουρκοκρατία απογραφές πληθυσμού δε διενεργούνται, η οθωμανική διοίκηση συντάσσει φορολογικά κατάστιχα και καταλόγους τιμαρίων, τα οποία περιέχουν κάποιες πληροφορίες για τους οικισμούς και τις φορολογικές μονάδες των χριστιανικών πληθυσμών1. Οι μερίδες (χανέδες) οι
οποίες αναγράφονται στα οθωμανικά αυτά κατάστιχα δε συμπίπτουν πάντα με τις κοινοτικές καταγραφές των φορολογουμένων, και μπορούν να μας δώσουν, σε συνδυασμό με τα στοιχεία των κοινοτικών αρχών, μόνο πληθυσμιακές ενδείξεις.

Η συνέχεια  εδώ 

Βίας ο Πριηνεύς: Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει.

Θαλής o Μιλήσιος: Καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.

Κλεόβουλος ο Λίνδιος: Το μέτρο είναι άριστο.

Περίανδρος ο Κορίνθιος: Οι ηδονές είναι θνητές, οι αρετές αθάνατες.

Πιττακός ο Μυτιληναίος: Με την ανάγκη δεν τα βάζουν ούτε οι θεοί.

Σωκράτης: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Ουδείς εκών κακός.

Θουκυδίδης: Δύο τα εναντιότατα ευβουλία είναι, τάχος τε και οργήν.

Πλάτων: Άγνοια, η ρίζα και ο μίσχος όλου του κακού. 

Αριστοτέλης: Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.