Το σχήμα “Καταστροφές και Θρίαμβοι”, που επιχειρεί να προβάλει ο κ. Στ. Καλύβας ως γενικευτική ερμηνεία της νεοελληνικής ιστορίας, δεν είναι μόνον παραπλανητικό αλλά και ιστορικά λανθασμένο. Λειτουργεί αντικειμενικά (και ασχέτως των προθέσεων του συγγραφέα, τις οποίες γνωρίζει μόνον ο ίδιος) σαν “ξέπλυμα” της οικτρά αποτυχημένης νεοελληνικής ελίτ. Τα πραγματικά γεγονότα δείχνουν μία εντελώς αντίστροφη πορεία από αυτήν που κατασκευάζει ο αγαπημένος συγγραφέας του κ. Μητσοτάκη: από την Επανάσταση μέχρι σήμερα ο ελληνικός λαός επιτυγχάνει θριάμβους, που στην συνέχεια καταλήγουν σε καταστροφές, κατά κανόνα με ευθύνη της ιθύνουσας τάξης της χώρας. Ιδού ο κατάλογος:
Η συνέχεια PDF

Βίας ο Πριηνεύς: Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει.

Θαλής o Μιλήσιος: Καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.

Κλεόβουλος ο Λίνδιος: Το μέτρο είναι άριστο.

Περίανδρος ο Κορίνθιος: Οι ηδονές είναι θνητές, οι αρετές αθάνατες.

Πιττακός ο Μυτιληναίος: Με την ανάγκη δεν τα βάζουν ούτε οι θεοί.

Σωκράτης: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Ουδείς εκών κακός.

Θουκυδίδης: Δύο τα εναντιότατα ευβουλία είναι, τάχος τε και οργήν.

Πλάτων: Άγνοια, η ρίζα και ο μίσχος όλου του κακού. 

Αριστοτέλης: Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.