Στην αναζήτηση της αλήθειας προκύπτει μία άλλη μεγάλη ανάγκη: Να είμαστε σε θέση να προβαίνουμε στη συμπύκνωση των πληροφοριών και νοημάτων, χωρίς να αλλοιωθεί το ουσιαστικό νόημα. Η αρετή της απλότητας! Προσοχή! όχι της απλοϊκότητας! Συνήθως η απλοποιήσεις αφήνουν πράγματα έξω είτε από αδεξιότητα είτε από σκοπιμότητα, τα οποία είναι ουσιαστικά,. Από εδώ προκύπτει και η μεγάλη ποικιλία πολλών «ορθών» απόψεων! Από εδώ φαίνεται προέκυψε η ανάγκη να υπάρξει η «διαρχία» του Ορθού Λόγου. Ο αντικειμενικός Θεϊκός Ορθός Λόγος και ο ανθρώπινος ορθός Λόγος. Ο πρώτος είναι αιώνιος, σταθερός και αμετάβλητος. Είναι απόλυτος, τέλειος δίκαιος και αδέκαστος. Προς αυτόν τον Λόγο προσβλέπει ο άνθρωπος με τη νόησή του, αλλά φαίνεται ότι η προσπάθεια, όπως άλλωστε και πάρα πολλές άλλες προσπάθειές του είναι απλά διακαής πόθος. Όπως το απόλυτο κάλλος και το αγαθό. Ο άνθρωπος είναι πεπερασμένο ον και δεν μπορεί να φτάσει στο άπειρο ποτέ. Μόνον μία τάση προς το τέλειο μπορεί να καλλιεργήσει!
Η συνέχεια PD
* Ο Δημήτρης Μπάκας ...