Αφιερωμένο στις:

Μάνες τις αγαπημένες, τις  μεγάλες  τις πρώτες όλου του κόσμου!

Αιώνιες,

Σας αγαπάμε!

1951. Και, ήταν δεν ήταν ούτε τριάντα. Και, είχε ήδη πέντε παιδιά. Το ένα το πρώτο, το έχασε στα δεκαοκτώ της. Ο παππούς μου, ο Γιώργος ο Σκρέκας, την πάντρεψε στα δεκάξι της, για να έχει ένα στόμα λιγότερο να ταίζει.

Και τη θυμάμαι, να κρατάει ένα σπίτι. Να ξυπνάει από τα άγρια μεσάνυχτα. Να ανοίξει το κοτέτσι. Να φουκαλήσει τη ρούγα. Να πάει στο πηγάδι κοντά 200 μέτρα, 3 4 φορές την ημέρα, από το σπίτι να γεμίσει και να κουβαλήσει δύο τρία γκιουμια νερό για να πλύνει τα κούτσικα, όταν θα ξυπνούσαν και τις άλλες χρήσεις της ημέρας. Να βράσει τα αυγουλάκια και να καψαλήσει το ψωμί για να φάνε προτού πάνε στο σχολειό.

Και, ύστερα πήγαινε στο ποτάμι για να πλύνει και να κοπανήσει τα ρούχα με τα χέρια, δεν υπήρχαν τότε πλυντήρια. Και, γυρνούσε, έπαιρνε το αλεύρι, είχαμε άφθονο στο σπίτι αλεσμένο στον νερόμυλο του Γκατζιού στο ποτάμι, και το ζύμωνε. Έκανε καρβέλια και τα έβαζε στον μικρό φούρνο των ξύλων του μαγειριού, που ήταν το βασίλειό της για να τα ψήσει. Έκανε και τα φύλλα για τί πίτες που τις έψηνε στο φούρνο. Άλλοτε χορτόπιτα, τσουκνιδόπιτα, τυρόπιτα, σπανακοτυρόπιτα, κολοκυθόπιτα, γαλατόπιτα ήταν οι συνηθισμένες, γιατί την πρώτη ύλη την μάζευε με τα χέρια της.
Και, μαγείρευε στη γάστρα ή στην κατσαρόλα, πάντα στα ξύλα γιατί αυτή ήταν η μόνη ενέργεια που είχε το μικρό πέτρινο, από άσπρη πέτρα του Πηνειού, με δύο οντάδες σπιτάκι μας. Τραχανάς, όσπρια, πίτες ήταν καθημερινά. Τετάρτη κα Παρασκευή νηστίσιμα. Κυριακή κρέας με πατάτες.

Κάθε Δευτέρα, έφευγε με φορτωμένη τη γαιδουρίτσα, 12 χιλιόμετρα μακρυά για το Παζάρι της Δευτέρας, στα Τρίκαλα. Και πουλούσε τα αυγά, το τυρί, τα αγριόχορτα που μάζευε με τα χέρια της, καμιά κότα, χαμομήλι και ύστερα αγόραζε λίγο κρέας, ζάχαρη, κανένα φρούτο ή κανένα λαϊκό ψάρι, συνήθως μπακαλιάρο, κανένα φάρμακο, και πάντα λίγα λουκουμάκια για τα παιδιά και επιστροφή στο σπίτι αργά το γιόμα, άλλα 12 χιλιόμετρα, με γεμάτο το καλάθι και κανένα πενηντάρικο στην τσέπη της ποδιάς της. Ήταν, η μανιά, η Θεοπούλα, τον άντρα της και παππού μου Αναστάσιο Μπασαρά, τον είχαν εκτελέσει οι Γερμανοί το 1944, που μας φρόντιζε, όσο δεν είμαστε στο σχολειό.
Κάθε Τετάρτη, αφού ξεπροβόδιζε εμάς τα τρία μικρά στο σχολειό, με τη σάκα, το χάλκινο κυπελλάκι δεμένο, για το σοκολατούχο γάλα της UNRA, και το χειμώνα και ένα καλό κούτσουρο για τη σόμπα του σχολείου. Ετοίμαζε για το Λάμπρο που πήγαινε στο Γυμνάσιο της Καλαμπάκας, πέντε χιλιόμετρα μακρυά. Το καλάθι γεμάτο με το βάζο της φασουλάδας, τα βραστά αυγά, το ζεστό ψωμί, την πίτα, δεύτερο βάζο με τραχανά για να φάει ο Λάμπρος, και καναδυό φρεσκοπλυμένες στο ποτάμι αλλαξιές ρούχων μέχρι το Σάββατο που θα ξαναπήγαινε. Έκλεβε αφού καθάριζε το δωμάτιο του Λάμπρου και λίγο χρόνο για να πάει μέχρι το Γυμνάσιο να δεί και τους καθηγητές του, και να καμαρώνει, και μας το έλεγε εμάς τα μικρότερα το βράδι στο σπίτι, όταν της έλεγαν κυρά Ρίνω μπράβο για το παιδί σου, πρώτο...

Και, ξανά, πίσω με τα πόδια, και το κεφάλι ψηλά από την περηφάνεια.

Και, ύστερα, το Σάββατο, κάθε Σάββατο, χειμώνα καλοκαίρι στο παζάρι της Καλαμπάκας, να πωλήσει την πραμάτεια της, να αγοράσει τα αναγκαία για το σπίτι και κανένα ρουχαλάκι, να δει τις αδελφές και αδέλφια της, την Ευτυχία, τη Δήμητρα, τον Λάμρο, τον Μήτσο που ήταν στο χωριό της στους Αγίους Θεοδώρους, και τις κουνιάδες της και να πάρει στην επιστροφή, στα καπούλια, της γομαρίτσας της και τον Λάμπρο για να κάνει Σαββατοκύριακο με τα άλλα της παιδιά και την οικογένεια. Και, το βράδυ το Σαββάτου, να ζεστάνει στο καζάνι το νερό, όλα να μας λουσει, να μας μπανιαρίσει στη μεγάλη σκάφη με πράσινο σαπούνι, να μας κόψει τα νύχια... Και, ύστερα, πεντακάθαρα και μοσχοβολούντα να μας ξαπλώνεις με τη σειρά πάνω στην πράσινη κουβέρτα της ψάθας, να μας σκεπάζεις και φιλάς και να γίνεσαι και συ παιδί με μας ....

Και, κάθε θεριστή (Ιούνιο), μπροστά στην πρώτη σειρά στην ετήσια σχολική γιορτή των Εξετάσεων, που οργάνωνε ο δάσκαλος Γιώργος Βακουφτσής , φορώντας το καλό φουστάνι της Καραγκούνας, και, έχοντας, αυτή τη μέρα αφήσει στη μέση το θέρισμα του σταριού στο χωράφι, να καμαρώνει με περίσσεια περηφάνεια τα παιδιά της απαγγέλοντας τα ποιηματάκια τους!
Αυτή, ήταν η ζωή της μάνας μου για τα χρόνια από το 1951 μέχρι το 1963 που τέλειωσα το Γυμνάσιο. Και, πήγα στην Αθήνα για φροντιστήριο και εξετάσεις στη Σχολή Μηχανικών Αεροπορίας, ΣΜΑ. Εκεί μου έστελνε, κάθε Δευτέρα, που πήγαινε στο παζάρι στα Τρίκαλα, με το λεωφορείο που πήγαινε στη Αθήνα, ένα γεμάτο καλάθι με τυρί, αυγά, σταφύλια και κανένα κοτόπουλο, που καμιά φορά χαλούσε στο δρόμο αλλά δεν της το έλεγα γιατί δεν είχαμε τότε τηλέφωνο στο σπίτι.

Και, όταν στο τέλος Αυγούστου του 1963, της έστειλα τηλεγράφημα ότι πέρασα πρώτος στις εξετάσεις της ΣΜΑ, μου είπαν ότι τρελάθηκε από την χαρά της, έγινε ξανά τριάντα...
Α ρε Μάνα, κυρά Ρίνω, σου χρωστάω Πολλά πάρα πολλά. Πότε έζησες εσύ?

Α ρε Μάνα, το Μ κεφαλαίο ένα μεγάλο Ευχαριστώ, τι δεν θάδινα να έκαναμε πάλι την διαδρομή Καλαμπάκα Γυμνάσιο - Περιστέρα στα καπούλια της γομαρίτσας σου!
Σε ευχαριστώ πολύ. 

Καρδούλες Σχόλια Κοινοποιήσεις!

Πωλίνα Κουτσομπόη: Συγκινήθηκα ...ΑΞΙΑ ΜΑΝΑ
Νικόλαος Διαμαντάρας: Υπερηφανος γιος για την ανεκτιμητη, ευεργετιδα Μητερα...κι υπερηφανη Μητερα που καμαρωνει απο ψηλα και θα'ναι παντα ζωντανη χαρη στις ωραιες αφηγησεις σας...ενα κειμενο γεματο αγαπη και ελληνικη παραδοση με αρωμα Αλεξανδρου Παπαδιαμαντη...
Γιώτα Πλακιά: Υποκλινομαι... Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο που λέει "pds pưstn QÀO καληνυχτα Γλυκό ξημέρωμα Κυριάκης Ας μην ξεχνούμε της Μανουλες αυριο γιορτάζουν. Gvonni"
Nikos Margaritis: Άξια Μάνα που έβγαλε Άξια παιδιά! Να ζείτε χρόνια πολλά να τη θυμάστε και να τιμάτε τη μνήμη της και με τέτοια ωραία μνημόσυνα, που θα τα νιώθει και θα χαίρεται η ψυχή της, όπως τότε που πέρασες πρώτος στη Σχολή!!!
Zoyi Deldou: Μανούλα ανεκτίμητης αξίας.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΤΟΚΟΣ: Τι να πω ! Ανατρίχιασα με την φοβερή περιγραφή !! Με την άδεια σου το αντιγράφω !
Είναι μια ελεγεία προς τις Μάνες όλου του κόσμου !!
γρηγορης χατζης:
Βούλα Φλώρου: Κύριε Basara πραγματικά δακρυσα όχι για τα ουσίας λόγια σας αλλά για αυτά τα θεϊκά αισθήματα σας προς την Ηρωίδα με Μανούλα σας διότι η σχέση μάνας και τέτοιας Μάνας είναι Πανθρωπινηαγγιζει την Θεϊκή Μπράβο Μπράβο γι'αυτό που σας δίδαξε και σας έκανε σπουδαίο σε αισθηματα
Laura Alipranti: Δυναμική και αξιοθαύμαστη η μητέρα σου ! Πρέπει να γράψεις βιβλίο, γιατί περιγράφεις τόσο γλαφυρά και με λεπτομέρειες τη δύσκολη καθημερινότητα της ζωής στην ύπαιθρο!
Ralf Roy: Οι σημερινές γυναίκες πάνω από μια βδομάδα δεν θα άντεχαν αυτή την ζωή !!.
Fotika Kantere
Sakis Papagiannis
Dionysios Kouris
Εξαιρετική συγκινητική περιγραφή Τάσο. Μπράβο σου.
Mimika Kapordeli
Eleytheria Karamolegou: Ανασταση όλες οι διηγήσεις που αναφέρεσαι στα παιδικά σου χρόνια στους γονείς και συγγενείς τις ιστορίες που αποτελούν το κομμάτι των παιδικών σου χρόνων ζωντανεύουν στα μάτια μας τόσο έντονα που τις βιώνουμε με απέραντο δεος συγκίνηση και σεβασμό.Ν… Δείτε περισσότερα
Katerina Konstantopoulou: Υπέροχη ανάρτηση !!
Γεώργιος Βησσαριου: Καλημέρα Τάσο με της όμορφες αναμνήσεις, να είμαστε καλά να της θυμόμαστε, χρόνια πολλά σε όλες τις μανάδες.
Tavoularidis Peter: Μπραβο Τασσο για τη καταπληκτικη περιγραφη. Να ζησεις να τη θυμασαι.
Melina Daskalaki
Christos Chrispap: Υπέροχη αφήγηση. <<......στα καπούλια, της γομαρίτσας της και τον Λάμπρο>> Πόσο μου άρεσε όταν η αγρότισσα γιαγιά μου με έβαζε στα καπούλια της ''μαλάμως''....... Σκέπτομαι τις δυσκολίες, πέρα από την αγωνία των εισαγωγικών, που τράβηξαν όλα τα παιδιά… Δείτε περισσότερα
Κώστας Βολτυρακης: Απο τις καλυτερες αναρτησεις Σου... Συγχαρητηρια...Χρονια Πολλα σε.ολες τις Μαναδες του Κοσμου...
Πιέρρος Πλατάνας: Τάσο σε ευχαριστώ με τον τόσο γλαφυρό τρόπο που αφηγεισαι τη ζωή της Μανούλας σου, μου έφερες στην μνήμη και την ζωή και της δικής μου Μάνας και από τα μάτια άρχισαν να τρέχουν δάκρυα. Την θυμάμαι όταν καθόμαστε γύρω από το σοφρα για φαγητό αυτή καθοτ… Δείτε περισσότερα
Χριστινα Πεσλη: Θείε μου πόσο συγκινήθηκα!!Κάνεις μία περιγραφή πέρα για πέρα αληθινή!Όταν μικρή πήγαινα στο χωριό για λίγες μέρες,αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ο ακούραστος μόχθος της γιαγιάς Ρήνας!Σηκώνονταν το πρωί νύχτα και έφτιαχνε πίτα για να ξυπνήσουμε εμείς… Δείτε περισσότερα
Anastasios Basaras: Χριστινα Πεσλη και, η εγγονή και η γυναίκα μου, και όλες είστε αξίες μάνες,
Νίκος Γεωργουσόπουλος: !
Maria Tavoularidis: Μπράβο Τάσο για την υπέροχη ανάρτηση!Να είμαστε γεροί να τις θυμόμαστε!Χρονια πολλά σε ολες τις μανούλες!
Mary Paraponiari: Τασο στο χω ξαναπει γραφεις ..περιγραφεις...τελεια....Να θυμομαστε ολοι και ολες τις μανουλες μας...ολες ειχαν κατι ιδιαιτερο που τις ξεχωριζε για μας...
Μαρία Λιακάκη: Εξαιρετικό κείμενο!!!! Μία άλλα Ελλάδα!
Lampros Katsakioris : 🥰🥰🥰Bravo kyrie Taso.🙋‍♂️🙋‍♂️
Κώστας Μπαλιακουτας: Καλημέρα Τάσο!!!
Bitsie Paraponiari: Δεν εχω διαβασει κατι πιο γλυκο και αγαπησιαρικο κειμενο για την Μανα !!!!Να εισαι καλα αξιο παιδι αυτης της Αξιας μανας !!
Αχιλλέας Λέλλας: Συγκινητικό. Πάντα καλά για να την μνημονεύετε.
Manolis Zarokostas: Συγκινητικές αναμνήσεις ενός καλού γιου
Stavros Anastasiadis: Νάσαι γερός δυνατός να την θυμασαι κ να την μιλάς κάθε μέρα
Maria Lampadaridou Pothou: ¨Ο,τι πιο όμορφο! Η Ελληνίδα Μάνα! Αυτή είναι σε βαθιές γραμμές. Αλλά και η Ελληνίδα Γυναίκα - με την Υπεροχή της ψυχής και όχι της συμβατικής κοινωνικής ή οικονομικής "ισότητας". Μια "διαφορά ποιότητας της αντίληψης". "Ποιότητας του "χρέους!" ως Μάνας. Της θυσίας.
Γρηγόριος Μυτακίδης: Για αυτές τις μανάδες έφτιαξε ο Θεός τον παράδεισο...
Σπύρος Κίκερης: Ά ρε Τάσο! Ευαισθησίες που δεν είχα διακρίνει και πέρασαν χωρίς τύψεις στη λήθη! Να'σαι καλά Τάσο μου! Πόσο μικρή η ζωή και πόσο εμείς θαρρουμε " Τρανή!" Να'σαι πάντα καλά!
Ευσταθιος Πλατιας: Να είσαι καλά Τάσο να την θυμάσαι Συγχαρητήρια για την ανάρτηση
Maria Karamintziou: Μπράβο Αναστάσιε για την ανάρτηση σου με την ευκαιρία της #γιορτής_της_Μητέρας ...για να μην ξεχνιέμαστε απο που καταγόμαστε ...
Dean Papavassiliou: Να είναι καλά όλες οι μανάδες τo κόσμου, εδώ στην γη …η στον παράδεισο! Τι έκαναν για μας, δεν λέγεται! Εγώ που γενήθηκα μες την κατοχή, 1942, με πατέρα που καταστράφηκε οικονομικώς απ’τον πόλεμο και μητέρα που δεν ξέρω πως, είχε κάτι να φάμε κάθε μέρα… Δείτε περισσότερα
Eleni Gouma: Τρελαθηκα αγαπημενε μου ξαδερφε που διαβασα αυτα που γραφεις! Ειναι τοσο ζωντανα στη μνημη μου που θυμαμαι ακομα το πώς κρατουσε η θειτσα η Ρηνω τη φτηνα με τη φασολαδα στο χερι τεταμενο και σταθερο οσο μπορουσε για να μη χυθει το φαγητο και να το παρα… Δείτε περισσότερα
Anastasios Basaras: Eleni Gouma έτσι, και απαράλλαχτη ήταν κι η αδελφή της, η Σταυρούλα η μάννα σου Ελένη!
Eleni Gouma: Σε ολες τις Μανουλες χρονια Πολλα!
ΟΛΙΒΙΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ: Τι όμορφα και συγκινητικά που εξιστορείς μια ζωή!! Και αποδίδεις φόρο τιμής με τα γραφόμενά σου στην ύπαρξη της.
Dimitris Kontogiorgos: Μπράβο, ρε Τάσο. .! Με συνεκίνησες. ..! Πολλές ομοιότητες και με την δική μου μάνα. ..! Απέκτησε έξι παιδιά: Τέσσερα παιδιά και δυο κοπέλες...Όλα εν ζωή , δόξα τω Θεώ και όλα από 70 και πάνω Πρώτο της παιδί είμαι εγώ. Έφυγε από τον μάταιο τούτο κό… Δείτε περισσότερα
Ευστάθιος Λένης: Ο ποιητής έγραψε: " Μαννούλα μου Άγιο κόνισμα σε μιά γωνιά στημένο " ................. αν το θυμάμαι καλά Τάσο να είσαι πάντα καλά.
George Davakis: Τρυφερές και συγκινητικές αναμνήσεις! Καταπληκτικό αφήγημα!Συγχαρητήρια Τάσο!Να είσαι καλά να τη θυμάσαι,να τη μνημονεύεις και να τη τιμάς!
Eleni Gouma: Ολες ολες το ιδιο ακριβως! Αναντικαταστατες! Οπως ακριβως η καθε μανα για το καθε παιδι.φιλια σε ολους σας
Δρ. Μανος Ζαχαριουδακης: Ολο το μεγαλείο, η αξιοπρέπεια, η αγάπη, η φροντίδα η αποτελεσματικότητα, ο ιερός σκοπός της διαχρονικής Ελληνίδας (παγκόσμιας!) μάνας στο κείμενο της μνήμης σου ! Εύγε! Ευτυχής!
Πρεζεράκου Μωραΐτου: Είναι πολύ ωραίο να θυμόμαστε τις ρίζες μας και τις ηρωίδες μανουλες
Spyridon Missas: Ιστορία αγώνων και επιβίωσης.. Οι παιδικές εικόνες...!! Η ομορφιά του χωριού και της επαρχίας.. Οι ηρωίδες Μάνες..… Δ
Angelos Zacharopoulos: Η ΔΙΗΓΗΣΗ ΣΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΔΑΚΡΥΑ
Μαρία Αθανασάκου-Μουντάκη: Συγχαρητήρια! Συγκινητικό!
Faini Iordanoglou: μέτα απο αυτό δεν θα ξαναγκρινιάξω ποτέ ότι κουράζομαι !!!!!
Victoria Berezhkova Dimitrios Kavoulakos: Κύριε Μπασαρά αφήστε μας να κάνουμε share. Δεν είναι το ίδιο με φωτογραφία ή με αντιγραφή. Κρίμα τέτοιο κείμενο να μένει στο εσωτερικό μας!!!!!
Victoria Berezhkova Dimitrios Kavoulakos: Κύριε Μπασαρά κάντε την ανάρτηση public ως προς το ακροατήριο για να μπορούμε να κάνουμε share, εάν δεν σας πειράζει για κάποιο λόγο. Εδώ η άλλη είπε δημόσια ότι δεν κάνει παιδί για να μην γίνει σκλάβα του παιδιού της, σεβαστό και δικαίωμά της, αλλά να… Δείτε περισσότερα
Vaso Kokkori: Τάσο δυστυχώς εκείνα τα χρόνια τα πέτρινα ,ήταν σύνηθες να παντρεύουν τα κορίτσια τους στα 15 και 16 όχι μόνο στα χωριά. Τέτοιες και χειρότερες εμπειρίες οι γυναίκες των φτωχών οικογενειών, είχαν και στις μεγαλουπόλεις και στις πόλεις τα πράγματα ήταν πολύ πιο δύσκολα, γιατί δεν είχαν και τα αγροτικά προιόντα για να επιβιώσουν και αναγκαζόντουσαν λεχώνες δύο ημερών να πηγαίνουν να ξενοπλένουν στη σκάφη, για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους...... Ολες οι συνειδητοποιημένες μητέρες, σε όλο το κόσμο, θυσιάζουν τα πάντα για την ευτυχία των παιδιών τους, γιατί αυτός είναι και ο ρόλος τους για μένα!!!

ΟΛΙΒΙΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ: Τι όμορφα και συγκινητικά που εξιστορείς μια ζωή!! Και αποδίδεις φόρο τιμής με τα γραφόμενά σου στην ύπαρξη της.

Dimitris Kontogiorgos: Μπράβο, ρε Τάσο. .! Με συνεκίνησες. ..! Πολλές ομοιότητες και με την δική μου μάνα. ..! Απέκτησε έξι παιδιά: Τέσσερα παιδιά και δυο κοπέλες...Όλα εν ζωή , δόξα τω Θεώ και όλα από 70 και πάνω Πρώτο της παιδί είμαι εγώ. Έφυγε από τον μάταιο τούτο κό… Δείτε περισσότερα

Ευστάθιος Λένης: Ο ποιητής έγραψε: " Μαννούλα μου Άγιο κόνισμα σε μιά γωνιά στημένο " ................. αν το θυμάμαι καλά Τάσο να είσαι πάντα καλά.

George Davakis: Τρυφερές και συγκινητικές αναμνήσεις! Καταπληκτικό αφήγημα!Συγχαρητήρια Τάσο!Να είσαι καλά να τη θυμάσαι,να τη μνημονεύεις και να τη τιμάς!

Eleni Gouma: Ολες ολες το ιδιο ακριβως! Αναντικαταστατες! Οπως ακριβως η καθε μανα για το καθε παιδι.φιλια σε ολους σας

Δρ. Μανος Ζαχαριουδακης: Ολο το μεγαλείο, η αξιοπρέπεια, η αγάπη, η φροντίδα η αποτελεσματικότητα, ο ιερός σκοπός της διαχρονικής Ελληνίδας (παγκόσμιας!) μάνας στο κείμενο της μνήμης σου ! Εύγε! Ευτυχής!

Πρεζεράκου Μωραΐτου: Είναι πολύ ωραίο να θυμόμαστε τις ρίζες μας και τις ηρωίδες μανουλες

Spyridon Missas: Ιστορία αγώνων και επιβίωσης.. Οι παιδικές εικόνες...!! Η ομορφιά του χωριού και της επαρχίας.. Οι ηρωίδες Μάνες..… Δ

Angelos Zacharopoulos: Η ΔΙΗΓΗΣΗ ΣΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΔΑΚΡΥΑ

Μαρία Αθανασάκου-Μουντάκη: Συγχαρητήρια! Συγκινητικό!

Faini Iordanoglou: μέτα απο αυτό δεν θα ξαναγκρινιάξω ποτέ ότι κουράζομαι !!!!!

Victoria Berezhkova Dimitrios Kavoulakos: Κύριε Μπασαρά αφήστε μας να κάνουμε share. Δεν είναι το ίδιο με φωτογραφία ή με αντιγραφή. Κρίμα τέτοιο κείμενο να μένει στο εσωτερικό μας!!!!!

Victoria Berezhkova Dimitrios Kavoulakos: Κύριε Μπασαρά κάντε την ανάρτηση public ως προς το ακροατήριο για να μπορούμε να κάνουμε share, εάν δεν σας πειράζει για κάποιο λόγο. Εδώ η άλλη είπε δημόσια ότι δεν κάνει παιδί για να μην γίνει σκλάβα του παιδιού της, σεβαστό και δικαίωμά της, αλλά να… Δείτε περισσότερα

Vaso Kokkori: Τάσο δυστυχώς εκείνα τα χρόνια τα πέτρινα ,ήταν σύνηθες να παντρεύουν τα κορίτσια τους στα 15 και 16 όχι μόνο στα χωριά. Τέτοιες και χειρότερες εμπειρίες οι γυναίκες των φτωχών οικογενειών, είχαν και στις μεγαλουπόλεις και στις πόλεις τα πράγματα ήταν πολύ πιο δύσκολα, γιατί δεν είχαν και τα αγροτικά προιόντα για να επιβιώσουν και αναγκαζόντουσαν λεχώνες δύο ημερών να πηγαίνουν να ξενοπλένουν στη σκάφη, για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους...... Ολες οι συνειδητοποιημένες μητέρες, σε όλο το κόσμο, θυσιάζουν τα πάντα για την ευτυχία των παιδιών τους, γιατί αυτός είναι και ο ρόλος τους για μένα!!!