Η λέξη Ηθική, στα αρχαία ελληνικά, αναφέρεται στην αναζήτηση ενός καλού «τρόπου ύπαρξης» ή στη σοφία της πράξης. [Τα Ηθικά Νικομάχεια]. Οι στωικοί είναι οπωσδήποτε εκείνοι που με τη μεγαλύτερη επιμονή κατέστησαν την ηθική όχι μόνον τμήμα αλλά την ίδια την καρδιά της φιλοσοφικής σοφίας.

Ο σοφός είναι αυτός που, ξέροντας να διακρίνει τα πράγματα που εξαρτώνται από τον ίδιο και εκείνα που δεν εξαρτώνται, οργανώνει τη θέλησή του γύρω από τα πρώτα και υπομένει τα δεύτερα. Είναι γνωστό ότι οι στωικοί συνήθιζαν να συγκρίνουν τη φιλοσοφία με το αβγό: το τσόφλι είναι η λογική, το ασπράδι η φυσική και ο κρόκος η Ηθική.