Ο Διόδωρος Σικελιώτης μας δίνει την εξής περιγραφή για το Συνέδριο της Κορίνθου: «Τοῦ δ᾽ Ἀλεξάνδρου παραγγείλαντος εἰς Κόρινθον ἀπαντᾶν τάς τε πρεσβείας καὶ τοὺς συνέδρους, διαλεχθεὶς ὁ βασιλεὺς καὶ λόγοις ἐπιεικέσι χρησάμενος, ἔπεισε τοὺς Ἕλληνας ψηφίσασθαι στρατηγὸν αὐτοκράτορα τῆς Ἑλλάδος εἶναι τὸν Ἀλέξανδρον καὶ συστρατεύειν ἐπὶ τοὺς Πέρσας ὑπὲρ ὧν εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐξήμαρτον».Στο συνέδριο αυτό, 336 π.Χ., αντιπροσωπείες όλων των Ελλήνων, πλην Λακεδαιμονίων, συμφώνησαν να αναληφθεί εκστρατεία κατά των Περσών, με γενικό αρχιστράτηγο τον εικοσαετή τότε Αλέξανδρο, ως μια πανελλήνια προσπάθεια, ως μια πανεθνική επιθυμία για την καθυπόταξη του εχθρού των Ελλήνων. Οι Σπαρτιάτες, όμως, αδιαφόρησαν καθ’ ότι η ενδόμυχη αλαζονεία υπαγόρευε ότι ήταν θέμα τιμής να ηγούνται αυτοί οι ίδιοι των πολεμικών επιχειρήσεων, και ότι η αναγνώριση της υπεροχής τους στα στρατιωτικά ζητήματα ήταν απαράβατος όρος για τη διασφάλιση της συμμετοχής τους. Με άλλα λόγια, μια πανελλήνια εκστρατεία χωρίς Σπαρτιάτη βασιλιά επί κεφαλής δεν συνιστούσε γεγονός περιωπής γι’ αυτούς. Προφανώς επρόκειτο για έλλειψη διορατικότητας και αδυναμία παραδοχής της νέας πραγματικότητας που σηματοδοτούσε η παρουσία του Αλέξανδρου στα ελληνικά πράγματα.
Η συνέχεια PDF
5η Ιουνίου 2022. Γρηγόριος Δημ. Νούσιας – Αεροπόρος.
