Αρετές, (<αραρίσκειν), είναι οι ικανότητες προσαρμογής και εναρμόνισης με τις δυσχέρειες και τα προσωπικά μας ελαττώματα . Συνιστούν τα βασικά στοιχεία δόμησης της ανθρώπινης προσωπικότητας.

Αποκτούνται κυρίως με την έξη, ύστερα από συνεχή πρακτική  άσκηση. Κάθε αρετή συνιστά μια  αξιογόνο αλκή, η οποία καθιστά εφικτή τη γεφύρωση, μέσω των αξιών, των αναγκών με τα αγαθά. Είναι δυνατόν να πούμε ότι είναι άπειρες ήτοι όσες και τα αντίστοιχα ελαττώματά μας τα οποία θεραπεύουν! Αποκτώνται κατά βάση με την Παιδεία και Αγωγή, τόσο στην νεαρή μας ηλικία, αλλά και δια βίου ανδραγωγίας και αυτοπραγμάτωσής μας.

    

Η συνέχεια ΕΔΩ! 

Δημήτρης Κ. Μπάκας 

 

Βίας ο Πριηνεύς: Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει.

Θαλής o Μιλήσιος: Καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.

Κλεόβουλος ο Λίνδιος: Το μέτρο είναι άριστο.

Περίανδρος ο Κορίνθιος: Οι ηδονές είναι θνητές, οι αρετές αθάνατες.

Πιττακός ο Μυτιληναίος: Με την ανάγκη δεν τα βάζουν ούτε οι θεοί.

Σωκράτης: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Ουδείς εκών κακός.

Θουκυδίδης: Δύο τα εναντιότατα ευβουλία είναι, τάχος τε και οργήν.

Πλάτων: Άγνοια, η ρίζα και ο μίσχος όλου του κακού. 

Αριστοτέλης: Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.