Σήμερα  όλοι  συμφωνούν ότι αν ο Άνθρωπος έφθασε σε τέτοιο σημείο προόδου σε όλους τους τομείς της Φιλοσοφίας, των Επιστημών και της τεχνολογίας, αλλά και στους τομείς των ανθρωπολογικών τομέων και του Πολιτισμού, οφείλεται κατά βάση στη συνεργασία των ανθρώπων και όχι μόνον στην αγχίνοιά τους. Τα μεγαλύτερα κατορθώματα του Ανθρώπου, κατέστησαν εφικτά μόνον με τη συντονισμένη προσπάθεια μεταξύ ικανών μελών μιας ομάδας.

Ο συντονισμός αυτός έχει τις ρίζες του από την αρχική φάση της ανάπτυξης ζωής. Όσα έμβια όντα αποκτούσαν ιδιότητες τέτοιες , που τα έφερναν κοντά με άλλα του ίδιου γένους είχαν περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσουν. Όσα έμβια, πλην των πολύ ισχυρών που μπορούσαν να ζήσουν μόνα τους , των θηρίων  δηλαδή, εντάσσονταν σε ομάδες-αγέλες εξασφάλιζαν σε σημαντικό βαθμό την επιβίωσή τους, γιατί αλληλοπροστατεύονταν.

    

Η συνέχεια ΕΔΩ! 

Δημήτρης Κ. Μπάκας 

 

Βίας ο Πριηνεύς: Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει.

Θαλής o Μιλήσιος: Καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.

Κλεόβουλος ο Λίνδιος: Το μέτρο είναι άριστο.

Περίανδρος ο Κορίνθιος: Οι ηδονές είναι θνητές, οι αρετές αθάνατες.

Πιττακός ο Μυτιληναίος: Με την ανάγκη δεν τα βάζουν ούτε οι θεοί.

Σωκράτης: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Ουδείς εκών κακός.

Θουκυδίδης: Δύο τα εναντιότατα ευβουλία είναι, τάχος τε και οργήν.

Πλάτων: Άγνοια, η ρίζα και ο μίσχος όλου του κακού. 

Αριστοτέλης: Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.