Το ανεπανόρθωτο μπορεί πια να γίνει ανά πάσα στιγμή.  Φθάσαμε σε αυτό το απίθανο σημείο! Ένας άνθρωπος να αποφασίζει για την τύχη όλου του Πλανήτη μας, τη μοναδική Πατρίδα όλου του ανθρώπινου είδους! Η «πρόοδος και ανάπτυξη»  πέτυχε και αυτό το αρνητικό θαύμα!  Ο άνθρωπος πήρε την εντολή «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και κατακυριεύσετε την Γην» και εκείνος υλοποίησε ήδη την εντολή ( εάν του δόθηκε τέτοια εντολή ποτέ!!). Η νοητική του ανάπτυξη ήταν εκείνη, που τον κατέστησε ικανό για τα πιο απίθανα καλά, αλλά και τα πιο φοβερά δεινά.

Και εάν ένα τέτοιο οριστικό ολοκαύτωμα μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει ολίγες πιθανότητες είναι βέβαιο πια, ότι το μεγαλύτερο αλλά και πιο απρόβλεπτο κακό  όχι από τις φυσικές, αλλά από τον ίδιο τον άνθρωπο.  Άραγε, υπάρχει κάποιος τρόπος να μειωθούν τα αίτια, που αναπτύσσουν την κακότητα του  ανθρώπου; «Ουδείς εκών κακός»! Φαίνεται όμως,  ούτε και η γνώση του κακού είναι αρκετή να το μειώσει. Είναι πλέον αποδεχτό μόνον από την ολιστική παιδεία,  αναδύεται η ανθρωπινότητα. Η ποιότητα, δηλαδή, που μεταμορφώνει το ανθρώπινο ον σε άνθρωπο πραγματικό. Και  το ερώτημα που άθελα έρχεται στα χείλη μας: μήπως πήραμε λάθος δρόμο παιδείας; Μήπως  απαιτείται  μια κοπερνίκεια στροφή της ανθρώπινης καλλιέργειας;  Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά τους.