ΠΡΟΟΙΜΙΟ.

Είναι θλιβερό λέξεις με θαυμάσιο περιεχόμενο να εκφυλίζονται. Φυσικά δεν αναφερόμαστε στη λέξη αγαθός που πλέον από καλοσυνάτος έγινε αφελής. Η υπέροχη έννοια έθνος κατάντησε στο  όνειδος  του  «εθνικιστή». Στη λέξη δημοκρατία χώρεσε κάθε αυθαιρεσία. Στην ελευθερία κάθε ασυδοσία και ασχημοσύνη. Το πιο οδυνηρό  η λέξη Πατρίδα, η ιερά και άγια έννοια, να έχει παραμείνει  μόνον στις λέξεις  «πατριδοκάπηλοι»  και «απάτριδες», λες και αληθινοί πατριώτες δεν υπάρχουν πια!

     Προσπάθειά μας είναι να προσεγγίσουμε, στο πλαίσιο ενός άρθρου και των δυνατοτήτων μας, τη θαυμάσια έννοια της Πατρίδας και να την απαλλάξουμε από, όσες μπορέσουμε,  προσμίξεις.  Τελικά, σήμερα, που γινόμαστε ένα άχρωμο πανανθρώπινο ασυνάρτητο σύνολο, αξίζει να αμυνόμαστε για την υπόσταση της Πατρίδας; Και εάν ναι γιατί;