Η στρατιωτική προσωπικότητα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη συνδυάζει τα χαρακτηριστικά του ευφυούς στρατηγιστή, του εμπνευσμένου ηγέτη και του έμπειρου πολεμιστή.

Η μοναδική του συμβολή στην Επανάσταση δεν προέρχεται μόνο από τις νίκες του, αλλά και από τη δυνατότητά του να οργανώσει, να εμπνεύσει και να προσδώσει στρατηγικό προσανατολισμό σε έναν αντάρτικο αγώνα που διαμορφωνόταν μέσα σε χάος. Γι’ αυτό και η ιστορία τον κατέταξε δίκαια ως τον σπουδαιότερο στρατιωτικό ηγέτη της Ελληνικής Παλιγγενεσίας.

Η Μάχη των Δερβενακίων αποτελεί ίσως την πλέον καθοριστική στρατιωτική επιτυχία της Ελληνικής Επανάστασης. Η νίκη των επαναστατημένων Ελλήνων εναντίον του πολυάριθμου και άρτια συγκροτημένου στρατού του Μαχμούτ Πασά, γνωστού ως Δράμαλη, δεν ήταν αποτέλεσμα τύχης, αλλά προϊόν ενός συνεκτικού στρατηγικού σχεδίου, το οποίο εκπόνησε και εκτέλεσε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης με τρόπο που θυμίζει σύγχρονες αρχές πολέμου.

Η στρατηγική της ελληνικής πλευράς στηρίχθηκε σε τρεις άξονες

1. Ολοκληρωμένη εκμετάλλευση πληροφοριών και εκτίμηση κατάστασης.

Η συνέχεια ΕΔΩ!

*Ο Θεόκλητος Ρουσάκης ... ΕΔΩ!


Βίας ο Πριηνεύς: Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει.

Θαλής o Μιλήσιος: Καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.

Κλεόβουλος ο Λίνδιος: Το μέτρο είναι άριστο.

Περίανδρος ο Κορίνθιος: Οι ηδονές είναι θνητές, οι αρετές αθάνατες.

Πιττακός ο Μυτιληναίος: Με την ανάγκη δεν τα βάζουν ούτε οι θεοί.

Σωκράτης: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Ουδείς εκών κακός.

Θουκυδίδης: Δύο τα εναντιότατα ευβουλία είναι, τάχος τε και οργήν.

Πλάτων: Άγνοια, η ρίζα και ο μίσχος όλου του κακού. 

Αριστοτέλης: Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.