Στο άρθρο αυτό θα παραθέσω με συνοπτικό και εύληπτο τρόπο, τα κατά τις γνωστές ελληνικές θέσεις, αλλά και κατά προσωπικές μου απόψεις, ισχυρότατα επιχειρήματα της χώρας μας για την κυριαρχία μας και τον εξοπλισμό των νησιών του Αιγαίου.

1. Ο αμυντικός αυτός εξοπλισμός έγινε κυρίως μετά το 1973-1974, οπότε εκδηλώθηκε η αμφισβήτηση των δικαιωμάτων μας επί της Υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου και έγινε η εισβολή στην Κύπρο, από την Τουρκία.

2. Για τα νησιά Λήμνο και Σαμοθράκη, η Σύμβαση του Μοντραί του 1936, κατήργησε και αντικατέστησε πλήρως το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης που είχε επιβάλει η Σύμβαση της Λωζάννης του 1923 για τα Στενά των Δαρδανελίων (άρθρο 4 §3), και ταυτόχρονα για την Λήμνο και την Σαμοθράκη. Πλήθος αποδεικτικών στοιχείων συνηγορούν σ’ αυτό:

Η συνέχεια ΕΔΩ!

* Ο Δρ Βενιαμίν Καρακωστάνογλου ...

Όταν λέμε «ηθική», κατά κανόνα, εννοούμε τη συνείδηση χρέους, όπως εμφορείται, την αισθάνεται και την τηρεί άγρυπνα, μια αναπτυγμένη ανθρώπινη προσωπικότητα με αναπτυγμένο ηθικό φρόνημα.

Μία ανθρώπινη ηθική στάση ζωής αυτόνομη, η οποία δεν έχει ανάγκη από εξωτερικά ερείσματα ή την αναγνώριση άλλων, αλλά το κύρος της αναδύεται από την προσωπική βούληση και προαίρεση. Ένα είδος ιερότητας που χαρακτηρίζει τον άνθρωπο ως πρόσωπο.

Τη νομιμότητα θεωρούμε ως προς τους κανόνες του καλούμενου θετού Δικαίου και δεν την ταυτίζουμε με τη δικαιοσύνη, η οποία ως αρετή ανήκει στη σφαίρα της ηθικής.

    

Η συνέχεια ΕΔΩ! 

Δημήτρης Κ. Μπάκας 

 

Με τον Έλληνα πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το δημογραφικό, χαρακτηρίζοντάς το ως ωρολογιακή «βόμβα, το χρονόμετρο της οποίας κινείται γρήγορα και που καλούμαστε να απενεργοποιήσουμε εγκαίρως και με μεθοδικές κινήσεις», δίδοντας άμεση προτεραιότητα στην οικονομική-κοινωνική διάσταση, απόρροια της συρρίκνωσης «των οικονομικά ενεργών πολιτών» και υποβιβάζοντας την ευρύτερη εθνική διάσταση («δεν μιλάμε για μία απειλή της ταυτότητάς μας ως Έλληνες») το ερώτημα που καλούμαστε να απαντήσουμε συνδέεται με τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της υπογεννητικότητας για την υπαρξιακή βιωσιμότητα του Ελληνισμού.

Συνέχεια ΕΔΩ!

 

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ή μάλλον η δεύτερη φάση της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, που ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου 2022, άλλαξε τον κόσμο καθοριστικά.
Αναφερόμαστε σε δεύτερη φάση, γιατί το 2014 οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις προσάρτησαν την Κριμαία και εγκατέστησαν στρατιωτικές δυνάμεις σε περιοχές της ανατολικής Ουκρανίας (Ντονιέτσκ και Λουγκάνσκ) με την υποστήριξη αυτονομιστών που επιθυμούν την ένωση με τη Ρωσική Ομοσπονδία. 
Μέχρι την 24η Φεβρουαρίου 2022 η διεθνής κοινότητα ήταν μάλλον χλιαρή ως προς την στάση της προς την Ρωσική Ομοσπονδία. Μεγάλος αριθμός επιχειρηματικών κολοσσών είχαν αποτύπωμα και επενδύσεις στη Ρωσική Ομοσπονδία και η Ε.Ε.
Η συνέχεια PDF
 

Το τέλος του Ψυχρού Πόλεμου τον Ιούλιο 1991, ακολούθησε και η διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας (Warsaw Pact- WP), που αποτελούσε το αντίπαλο δέος του ΝΑΤΟ. To 1994, η Ρωσία, σε αναζήτηση κάποιου – έστω και λιγότερο ι-σχυρού - υποκατάστατου του WP, υπέγραψε με άλλα οκτώ μετασοβιετικά κράτη την «Συνθήκη Συλλογικής Ασφάλειας» η οποία, στις 7 Μαΐου 2002, αναβαθμί-στηκε με την Συμφωνία έξι κρατών (Ρωσίας, Αρμενίας, Καζακστάν, Κιργισίας, Λευκορωσίας, Τατζικιστάν) να συμπήξουν, πάντοτε υπό την ηγεμονία της Ρωσίας, μια «χαλαρή» στρατιωτική διακυβερνητική Συμμαχία με τίτλο «Οργανισμός της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (ΟΣΣΑ) - Collective Security Treaty Organisation (CSTO)». Από την Συμμαχία απείχαν το Αζερμπαϊτζάν και η Γεωργία, ενώ το Ουζμπεκιστάν υπεισήλθε τον Αύγουστο 2006, αλλά απεσύρθη τον Ιούνιο.

Συνέχεια ΕΔΩ!

*Ο Ευάγγελος Γριβάκος ... ΕΔΩ!


Βίας ο Πριηνεύς: Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει.

Θαλής o Μιλήσιος: Καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.

Κλεόβουλος ο Λίνδιος: Το μέτρο είναι άριστο.

Περίανδρος ο Κορίνθιος: Οι ηδονές είναι θνητές, οι αρετές αθάνατες.

Πιττακός ο Μυτιληναίος: Με την ανάγκη δεν τα βάζουν ούτε οι θεοί.

Σωκράτης: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Ουδείς εκών κακός.

Θουκυδίδης: Δύο τα εναντιότατα ευβουλία είναι, τάχος τε και οργήν.

Πλάτων: Άγνοια, η ρίζα και ο μίσχος όλου του κακού. 

Αριστοτέλης: Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.