Η Πολεμική μας Αεροπορία θρηνεί την απώλεια δύο μαχητών Αεροπόρων που έπεσαν κατά την εκτέλεση του καθήκοντος. Μαζί της όλοι οι Έλληνες έχουν στη σκέψη τους τον Σμηναγό Ευστάθιο Τσιτλακίδη και τον Υποσμηναγό Μάριο-Μιχαήλ Τουρούτσικα και στην καρδιά τους τον πόνο των γονιών και των δικών τους ανθρώπων. Ιδιαίτερα, όλοι εμείς οι απόστρατοι συνάδελφοι τους, ιπτάμενοι και τεχνικοί, όλων των ειδικοτήτων, ενώνουμε τις ευχές μας να είναι το τελευταίο δυστύχημα. Όμως ένας άγραφος νόμος που έχει προκύψει από σχετικές στατιστικές και από μελέτες περί την Ασφάλεια των Πτήσεων λέει: ‘’όσο πιο μακριά είμαστε από το τελευταίο ατύχημα, τόσο πλησιάζουμε το επόμενο.

Αν θέλεις να έχεις μία αξιόμαχη Π.Α. η ρεαλιστική εκπαίδευση είναι εντελώς αναγκαία. Αυτό για τον μαχητή ιπτάμενο σημαίνει πτήσεις στα όρια. Δυστυχώς μερικές φορές αυτό έχει πολύ ακριβό τίμημα. Δεν μπορεί να είσαι ετοιμοπόλεμος αν δεν έχεις εκπαιδευτεί στα όρια του αεροπλάνου σου κάτω από όλες τις συνθήκες φωτός, καιρού και γεωγραφικών δεδομένων. Εκπαιδεύσου όπως θα πολεμήσεις αν θέλεις να νικήσεις, αν θέλεις να υπερασπιστείς την Πατρίδα σου, διδάσκει το Σχολείο Όπλων και Τακτικής. Τα περιθώρια σφάλματος μηδενικά. Αν αυτά τα περιθώρια να ανάγουμε σε χρόνο αντίδρασης, θα δούμε ότι για πτήσεις π.χ. στα 300 με 500 πόδια, με ταχύτητα περί τα 450 ναυτικά μίλια, αυτός είναι της τάξης από 1’’ έως 3’’ για να αποφύγεις σύγκρουση με το έδαφος.

Όλα αυτά οι αεροπόροι τα γνωρίζουν, τα αποδέχονται και εκπαιδεύονται για να μπορούν να ανταποκριθούν σωματικά, ψυχικά, πνευματικά και συναισθηματικά. Και όχι μόνο οι ιπτάμενοι, αλλά και όλες οι άλλες ειδικότητες που οικειοθελώς επέλεξαν να αναλάβουν ένα μεγάλο και ιδιαίτερο μερίδιο της Εθνικής μας Άμυνας. Η επιλογή αυτή δεν έχει ωράριο, δεν ξεχωρίζει αργίες, δεν μετράει νυκτερινά, δεν διεκδικεί εργασιακά δικαιώματα. Μετράει μόνο η ΑΠΟΣΤΟΛΗ και ο ΟΡΚΟΣ εκπλήρωσης της. Όλοι μαζί στις πίστες, στα συνεργεία, στα υπόστεγα, στα υπόγεια των Radars, εργάζονται συλλογικά για να δουν τον ιπτάμενο να απογειώνεται για εκπαίδευση ή για να αντιμετωπίσει την τουρκική προκλητικότητα σε όλη την έκταση του FIR Αθηνών. Και με αγωνία τον περιμένουν να επιστρέψει για προσγείωση.

Δυστυχώς στην αεροπορική αποστολή υπάρχουν και πολύ πικρές στιγμές. Είναι αυτές κατά τις οποίες αυτοί που προσγειώνονται είναι λιγότεροι από αυτούς που απογειώθηκαν. Είναι αυτές που στο προσκλητήριο μιας Πτέρυγας Μάχης, κάποιος ή κάποιοι δεν αναφέρουν, Παρών. Όμως η Αποστολή είναι εδώ, το καθήκον συνεχίζεται και δεν έχει όρια λόγω πόνου και απουσιών. Το αίμα των απόντων συναδέλφων που έπεσαν στο καθήκον, έχει και αυτό συνεισφέρει ουσιαστικά να κτιστεί η σημερινή ισχυρή Πολεμική μας Αεροπορία.

Ο Ευστάθιος και ο Μάριος θα λείψουν από την 117Π.Μ., θα λείψουν από την Π.Α. Θα είναι παρόντες στην καρδιά όλων μας και από την απώλεια τους θα βγουν χρήσιμα συμπεράσματα.
Στη Σχολή Ικάρων, μέχρι να φτάσουνε στην πίστα με τα αεροπλάνα οι Ίκαροι με βηματισμό τραγουδάνε το Εμβατήριο ‘’Ο Αεροπόρος’’: ’’…και αν η μοίρα το καλεί μια μέρα να πεθάνω, θέλω του χάρου το φιλί μεσ’ το αεροπλάνο’’. Ότι στην Αεροπορική Αποστολή το καθήκον δεν έχει όρια το γνωρίζουμε από πολύ ενωρίς.

*Ο Ευάγγελος Γεωργούσης είναι Αντιπτέραρχος ε.α. , Μέλος του ΔΣ του ΕΛΙΑΜΕΠ.

Το Οικονομικό στοιχείο διαδραματίζει το δικό του σημαντικό ρόλο, όπως άλλωστε το Κοινωνικό, η Δικαιοσύνη, η Εθνική άμυνα, το Θρησκευτικό , η Παιδεία κλπ. Το Πολιτικό στοιχείο έχει τον κύριο συντονιστικό ρόλο, αλλά δεν κυριαρχεί στα λοιπά, ούτε ποδηγετείται από κανένα.

Η ύπαρξη της Πατρίδας μας είναι η ικανή και αναγκαία συνθήκη για ανάπτυξη όλων των λοιπών αγαθών (δημοκρατία, ελευθερία, ανθρώπινα δικαιώματα, ευημερία, δικαιοσύνη). Ξεπερνάει το κατώφλι της ιερότητας και εισέρχεται στην αγιότητα. «…απάντων τιμιώτερον και αγιότερον …εστί η πατρίς..»[Σωκράτης].

Πατρίδα ευυπόληπτη και αξιοπρεπή, όχι απομονωμένη και τυφλή δημιουργούν οι πολίτες, με εθνικό φρόνημα, οι οποίοι πλάθονται με τη δοκιμασμένη αγωγή, που αρχίζει από την κούνια με το χαμόγελο της μάνας, χτίζεται στο σχολείο και στο στράτευμα. 

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΩΝ ΑΙΘΕΡΩΝ

«Ηρωική και πένθιμη» Ωδή των Αεροπόρων:
Αντιπτεράρχου(Ι): Ευστάθιου Τσιτλακίδη, ετών 31
Αντιπτεράρχου(Ι): Μάριου – Μιχαήλ Τουρούτσικα, ετων 29,
Που έπεσαν «Υπέρ Πατρίδος» την Δευτέρα, 30 Ιαν, 2023, ώρα 10:30

Υπό: του Αντιστρατήγου ε.α, Δημητρίου Π. Τόρβα

Άρατε πύλες τ’ ουρανού, πύλες του παραδείσου!!!
Σφραγίστε πόρτες σκοτεινές του Άδη, της Αβύσσου…
Έρχονται δύο Άγγελοι με τα χρυσά φτερά τους
να «χτίσουν» στον παράδεισο τα νέα αρχοντικά τους!!!

Ξεκίνησαν χαρούμενοι, πιασμένοι χέρι – χέρι
καβάλα σ’ ένα Πήγασο προς τ’ ουρανού τα μέρη
ν’ ανέβουν προς το άπειρο, να γειτονέψουν μ’ άστρα
να γίνουν της πατρίδας τους άπαρτα αιθέρων κάστρα!!!

Βγήκαν ηρωικά μπροστά, στου Ήλιου το μπαλκόνι!
Την ώρα που ο Απόλλωνας άρχιζε να χρυσώνει
τις θάλασσες και τις στεριές, του πέλαγου γοργόνες
αγκάλιασαν τους αετούς να τους… χαρούνε μόνες!!!

Ήταν στιγμή που κι ο Θεός ζήλεψε τις ψυχές τους.
Γύρεψε τις ηρωικές μ’ Αγγελικές μορφές τους
να ενταχθούν στων χερουβείμ, την Άγια επετηρίδα,
αιώνιοι, Θεϊκοί φρουροί στη λατρευτή πατρίδα!!!

Θρηνεί μ’ αβάσταχτο καημό του ήρωα η μάνα.
Θρηνεί η πατρίδα ολόκληρη και του ναού η καμπάνα
λυπητερό χαιρετισμό μέλπει στο παλικάρι
Που άσπλαχνα ο Χάροντας βιάστηκε να το πάρει.

Ποιος λόγια θα’ βρει για να ‘πεί στους άτυχους γονείς τους
Ποιος είναι που δεν ένιωσε το βάθος της πληγής τους!
Ψυχές, ψυχής τους ρίζωμα, καρδιές καρδιάς τους χτύποι…
Πότε και πώς να καρτερούν το σπλάχνο που τους λείπει!!!

Εδώ προστρέχει η Παναγιά, με την Πατρίδα αντάμα
στης μάνας τ αναφιλητά και στο καυτό της κλάμα.
Η πρώτη, δείχνει το Σταυρό, του Γολγοθά το δράμα
κι η δεύτερη, του ήρωα το υπερούσιο τάμα. (τον όρκο προς την πατρίδα!!!)

Ο ήρωας που γέννησε είναι παιδί δικό της.
Στο σπλάχνο από τα σπλάχνα της βλέπει τον εαυτό της.
Και κάθε του ηρωισμός και κάθε του θυσία
που ανοίγουνε τους ουρανούς προς την αθανασία
κρατάει τους γεννήτορες αιώνια συνοδεία.

Μεριάστε νέφη, καταχνιές. Το έθνος καμαρώνει
τους διό χρυσόφτερους αητούς στων αστεριών τ’ αλώνι.
Στο’ να τους χέρι κεραυνός, στο άλλο τα λουλούδια
προσμένουνε τις νύφες τους, του γάμου τα τραγούδια…

Δίπλα τους ήρωες τρανοί, ουράνια συναυλία
του ήρωα Ανθυπολοχαγού από την Αλβανία:
«Μην απελπίζεται ο Σταυρός», μήνυσε ο Ελύτης.

Δεν βγαίνει για τους ήρωες ποτέ αποσπερίτης.
« Τόσο πιομένοι από φώς, που φαίνεται η καρδιά τους,
φωτιά στην άνομη φωτιά» είν’ τα συνθήματά τους.
« Του κόσμου η πιο σωστή στιγμή, σημαίνει
ελευθερία!!!»
ο ποιητής λέει με φωνή καθάρια, στεντορεία.

Αθήνα, Φεβρουάριος 2023
Δημήτριος Π. Τόρβας
Αντιστράτηγος ε.α/επίτιμος Διοικητής ΙΧης Μαραρχίας Πεζικού
Electronic Engineer – Msci in Op. Res. From Cranfield University (England).