Ο ηρωισμός έχει φέρει ανθρώπους σε αφάνταστο ύψη ηρωισμού και αντοχής και η θρησκευτική συγκίνηση έχει οδηγήσει πολλούς, είτε για να υποστούν αλύγιστοι το μαρτυρικό θάνατο είτε να προβούν σε πράξεις ανυπέρβλητης συμπόνιας και βοήθειας προς δυστυχισμένους  και αδύναμους αλλά και προς κακούς και αποκρουστικούς.

Με την ώθηση της ευγενικής συγκίνησης μπορούμε να ανεβούμε σε ύψη που δεν θα μπορούσαμε ποτέ να φτάσουμε μόνον με τη ψυχρή λογική. Η ικανότητα να αισθανόμαστε βαθιά είναι απαραίτητη για μια ζωή που αξίζει. Ούτε αναχαίτηση, αλλά ούτε ελεύθερη και αχαλίνωτη εκδήλωση της συγκίνησης. Πάντα να συνοδεύεται εν μέτρω  και με το λόγο. Νοημοσύνη και συγκίνηση  σε αρμονική σύνθεση.  Να σκεφτόμαστε με διαύγεια και να συναισθανόμαστε βαθιά μας οδηγούν σε μια γόνιμη ζωή.

    

Η συνέχεια ΕΔΩ! 

Δημήτρης Κ. Μπάκας 

 

“Μῆνιν ἄειδε, θεά, Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος … “ … πανάθεμά τηνε, την άτιμη, που μύριες τόσες συμφορές κόστισέ στους Αχαιούς, που ηρωϊκές ψυχές παλικαριών στον Άδη έστειλε και τα κορμιά τους σκόρπια για τα σκυλιά και τα όρνεα ένα γύρο· έτσι το θέλησε ο Δίας, απ’ την στιγμή που φιλονίκησαν, ο γιός του Ατρείδη ο βασιλιάς και ο θείος Αχιλλέας!

Αν για μιά φιλονικία κρίθηκε η τύχη ενός πολέμου και γράφτηκε ένα ολόκληρο έπος που αντηχεί μέσα στους αιώνες, η προσβολή που προκαλείται άθελα ή εσκεμμένα και δεν λύνεται έγκαιρα είναι κάτι που οφείλουμε να το εξετάσουμε με σοβαρότητα.

Συνέχεια ΕΔΩ!

*Ο Δημήτριος κατελούζος είναι Αντιπτέραρχος ε.α. 

Μια ανθρώπινη σύγχρονη κοινότητα συντίθεται από πρόσωπα που το καθένα τους έχει την ξεχωριστή ιδιοσυστασία του και τη βούλησή του. Μόνον, όταν τα άτομα νοιώθουν σχετικά ελεύθερα, άρα ευχαριστημένα και ευτυχή, αποδίδουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Νοιώθουν τα άτομα ελεύθερα, όταν είναι πεπεισμένα και αποδέχονται την κοινωνία ως δική τους. Ότι ανήκουν εθελοντικά σε αυτή.  Τότε και η κοινωνία αποδίδει και το μέγιστο θετικό αποτέλεσμα.

Το ύπατο ανθρώπινο «καλλιτέχνημα», που λέγεται πρόσωπο και διαπλάθεται με την αγωγή και την αυτοπραγμάτωση,  σημαίνει ενότητα και αναγωγή όλων των επιμέρους λειτουργιών και ροπών της ύπαρξης σε μια ενιαία αρμονική  ολότητα. Τότε ικανοποιούνται, ουσιαστικά, ολόπλευρα και αρμονικά όλες οι έμφυτες αξιολογικές τάσεις και προδιαθέσεις της ψυχής. Η προσωπικότητα είναι ανάδυση(αύρα) ενός αρμονικού ολογράμματος αξιών και αρετών.

    

Η συνέχεια ΕΔΩ! 

Δημήτρης Κ. Μπάκας 

 

 The EU’s failure to forge an effective migration and asylum policy undermines European integration and benefits the far right. Protecting EU external borders cannot come at the expense of migrants’ rights and lives.

MARTIN EHLCHIEF ANALYST AT HOSPODÁŘSKÉ NOVINY

Yes, because it exposes long-term weak spots of European integration, thus undermining integration itself. And it cuts across all levels of society and politics, which means the topic of migration is sensitive for almost everybody.

Firstly, it is a security issue but each of the EU governments—and the UK—view it differently. The threat perception may vary, but there is one common denominator: it is necessary to increase the protection of the EU’s external borders. This is a crucial test of the union’s common security policy.

Secondly, it is a cultural issue within societies across Europe. There are vast historical differences when it comes to member states’ experiences with migration. For example, the East of the EU does not have any colonial heritage, such as the one that influences the Western approach to migration. There is a difference between the perception of Ukrainian refugees and Syrian ones. It creates a lot of tension at local and regional levels.

Thirdly, this complexity makes it almost impossible for politicians to come to a solution that would be acceptable for the Southern and Eastern flanks of the EU, which perceive the problem quite differently. Any compromise—the traditional engine of EU integration—seems to be hard to achieve.

Η συνέχεια PDF

Έχει λεχθεί από πολλούς και πολλές φορές, ότι η περίοδος που περνάμε έχει νέα και πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Για πολλούς και εμφανείς λόγους το παγκόσμιο σύστημα χάνει την όποια ισορροπία είχε και έχει ήδη μπεί σε φάση έντονου ανασχηματισμού. Η Ουκρανική κρίση και η στάση της Ρωσίας, έχουν φέρει σε ευθεία αντιπαράθεση τον επιτιθέμενο με την Δύση, ενώ ως γεγονός με παγκόσμιες προεκτάσεις, επιδρά στην οικονομία και την ανάπτυξη πολλών χωρών. Οι επιπτώσεις της πανδημίας στην οικονομία σε συνδυασμό
και με αυτές από την Ουκρανική κρίση, πιέζουν τις κοινωνίες και αναδεικνύουν ηγέτες που οι θέσεις και απόψεις τους είναι μακριά από τις ομαλές και δημοκρατικές πολιτικές εξελίξεις.
Διεθνές Δίκαιο σύσκολα βρίσκει έδαφος και πιθανότητες εφαρμογής. Ενδέχεται να είναι κοντά στην αλήθεια, ότι ήδη βρισκόμαστε στην εποχή που η βάση επίλυσης των διαφόρων, μικρών ή μεγάλων, κρατικών διαφορών είναι η ισχύς και η δύναμη, αντί του Δικαίου που σταθερά υποχωρεί, ακόμα και η απλή αναφορά σε αυτό.

Συνέχεια ΕΔΩ!

*Ο Ευάγγελος Γεωργούσης είναι Αντιπτέραρχος ε.α. 


Βίας ο Πριηνεύς: Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει.

Θαλής o Μιλήσιος: Καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.

Κλεόβουλος ο Λίνδιος: Το μέτρο είναι άριστο.

Περίανδρος ο Κορίνθιος: Οι ηδονές είναι θνητές, οι αρετές αθάνατες.

Πιττακός ο Μυτιληναίος: Με την ανάγκη δεν τα βάζουν ούτε οι θεοί.

Σωκράτης: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Ουδείς εκών κακός.

Θουκυδίδης: Δύο τα εναντιότατα ευβουλία είναι, τάχος τε και οργήν.

Πλάτων: Άγνοια, η ρίζα και ο μίσχος όλου του κακού. 

Αριστοτέλης: Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.