Η » . . . Αν η Ουκρανία επιβιώσει και ευδοκιμήσει, δεν πρέπει να είναι προπύργιο της μίας πλευράς, της Δύσης, απέναντι στην άλλη, την Ανατολή. Πρέπει να λειτουργήσει σαν γέφυρα ανάμεσά τους.» . . . Η Ρωσία πρέπει να αποδεχθεί, ότι προσπαθώντας να αναγκάσει την Ουκρανία να γίνει “δορυφόρος” της, αλλάζοντας με αυτό τον τρόπο ξανά τα σύνορά της, θα καταδικάσει τη Μόσχα στην επανάληψη της Ιστορίας.
26 Φεβ. 2022. Γρηγόριος Δημ. Νούσιας – Αεροπόρος.
ΠΗ μακρά ειρήνη, που απολαμβάνουμε στην χώρα μας, αποτέλεσμα εν πολλοίς, ενός ευρωπαϊκού αλλά και παγκόσμιου οικοδομήματος ασφαλείας, το οποίο σταδιακά αποδιαρθρώνεται, έχει και πάλι επαναφέρει στο προσκήνιο την ανάγκη, σοβαρής μελέτης του πολεμικού φαινομένου. Οι δραματικές εξελίξεις στην Ουκρανία, αποδεικνύουν ότι το τέλος της ιστορίας βρίσκεται ακόμα πολύ μακριά και ότι για πολύ καιρό, ο πόλεμος θα αποτελεί μια εφιαλτική πραγματικότητα, που μπορεί να αγγίξει κάθε ανθρώπινη κοινωνία.

Την προηγούμενη Πέμπτη η Ευρώπη και ο κόσμος άλλαξε σελίδα, συνεπεία της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Σαφώς και δεν είναι η πρώτη περίπτωση στρατιωτικής εισβολής στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως βιάστηκαν να πουν κάποιοι καθώς έχουν προηγηθεί τόσο η τουρκική εισβολή στη Κύπρο όσο και η περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας.
Παρακολουθώντας τις πρόσφατες εξελίξεις που δημιούργησε η επιλογή της Ρωσικής Δημοκρατίας να εισβάλλει στην Ουκρανία και ουσιαστικά να υπάρχει πόλεμος σε αυτή, θα ήθελα να παραθέσω σκέψεις και κυρίως παρατηρήσεις επ’ αυτών.