Η συνέχεια PDF
*Το άρθρο υπογράφει ο Ηρακλής Καλογεράκης ...
Το πρωί εισβολή με τανκς, ολημερίς αεροπορικές προσβολές και το βράδυ βομβαρδισμοί του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας
Η από την 28 Οκτωβρίου 1940 εισβολή των Ιταλικών φασιστικών δυνάμεων με υποστήριξη από Αλβανία, δεν προχωρούσε. Αντί τα στρατεύματα να προελαύνουν στην Ελλάδα οπισθοχωρούσαν στην Αλβανία και μάλιστα με μεγάλες απώλειες.
Η Γερμανία, για να σώσει το γόητρο της από το 1936 συμμάχου Ιταλίας (Άξονας ΡώμηςΒερολίνου), αλλά και για να εξασφαλίσει τις δυνάμεις της κατά την επικείμενη «επιχείρηση Μπαρμπαρόσα» στη Ρωσία, έστειλε την Κυριακή 6 Απριλίου 1941, 15 λεπτά μετά την έναρξη της
εισβολής, τον Γερμανό πρεσβευτή στην Αθήνα στην οικία του πρωθυπουργού, για να του επιδώσει την διακοίνωση.
Αυτή έλεγε πως, οι Γερμανικές δυνάμεις θα εισχωρούσαν στην Ελληνική επικράτεια για να εκδιώξουν από το ελληνικό έδαφος τους 62.000 άνδρες και τα αεροπλάνα των Βρετανών, που είχαν σταλεί για ενίσχυση και πως κάθε αντίσταση σε αυτές, θα συντριβόταν.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Η αεροπορική ισχύς είναι η πιο δύσκολη από όλες τις μορφές στρατιωτικής ισχύος που μπορεί να μετρηθεί ή να εκφρασθεί με συγκεκριμένους όρους σύμφωνα με τον ΟΥΙΝΣΤΟΝ ΤΣΟΡΤΣΙΛ.
Η ραγδαία εξέλιξη του αεροπορικού όπλου σε συνδυασμό με τις εκάστοτε ενσωματούμενες σε αυτό τεχνολογίες, μεταβάλει συνεχώς τους δείκτες της αεροπορικής ισχύος και διαμορφώνει ανάλογα την σχέση δυνάμεων μεταξύ των αντιπάλων αεροποριών, συμβάλλοντας καθοριστικά στην συνολική στρατιωτική ισχύ ενός έθνους.
Μία γρήγορη αναδρομή στην πολεμική αξιοποίηση του αεροσκάφους κατά τις πολεμικές επιχειρήσεις διαχρονικά, αποδεικνύει περίτρανα την υψηλή αξία του στην διαμόρφωση της εθνικής στρατιωτικής ισχύος μιας χώρας. Στην πρώτη δεκαετία χρήσης του αεροσκάφους ως
πολεμικού μέσου, παρατηρείται η αξιοποίησή του με φαντασία και τόλμη σε πολεμικές αυτοσχέδιες κυρίως εφαρμογές, όπως η εκτέλεση αποστολών αναγνώρισης, υποστήριξης βολών πυροβολικού και ρίψης αυτοσχέδιων βομβών, προκαλώντας κυρίως έκπληξη, τρόμο και πανικό στον ανυποψίαστο περί αεροπορικού όπλου αντίπαλο.
Στον Α’ ΠΠ αξιοποιείται πλήρως ως ανεξάρτητο όπλο σε αποστολές αναγνώρισης, αναχαίτισης και βομβαρδισμού με αυτοσχέδιους για την εποχή μηχανισμούς υποστήριξης των αποστολών αυτών, με κύρια αυτή της ενσωμάτωσης πολυβόλου στην άτρακτο, αλλά και την μετατροπή του σε αμφίβιο μέσο, με τοποθέτηση πλωτήρων, διευρύνοντας το θέατρο επιχειρήσεων και στην θάλασσα, με επιστέγασμα την ανάδειξή του ως ανεξάρτητο σώμα των Ε.Δ. και καθοριστικό συντελεστή της συνολικής στρατιωτικής ισχύος μιας χώρας. Πριν τελειώσει ο Β ΠΠ έχουμε και τα πρώτα αεριωθούμενα, αφού τα ελικοφόρα αφη εξάντλησαν τα όρια ταχύτητας που επέτρεπε η τότε τεχνολογία των κάθε μορφής εμβολοφόρων κινητήρων και εδραίωσε την Π.Α. ως τον βασικό πυλώνα στην αμυντική ισχύ ενός κράτους.
Λίγο μετά την λήξη του πολέμου και την αναδιοργάνωση της αμυντικής βιομηχανίας, εμφανίσθηκε σε ανατολικό και δυτικό συνασπισμό η πρώτη γενιά αεριωθουμένων. Κύριο χαρακτηριστικό τους οι μεγάλες ταχύτητες και οι εξειδικευμένες διηχητικές και υπερηχητικές επιδόσεις ορισμένων τύπων στην αερομαχία που άλλαξαν καθοριστικά τον τρόπο δράσης της Π.Α.. Η μεταφορά βομβών και ρουκετών για εκτέλεση αποστολών αέρος εδάφους – θαλάσσης μαζί με βλήματα αέρος – αέρος για εκτέλεση αποστολών αεράμυνας, έδωσαν μεγάλα πλεονεκτήματα στο νεοσύστατο αεροπορικό κλάδο των Ε.Δ., δημιουργώντας νέα τακτική σκέψη συνολικά. Ο πόλεμος στην Κορέα και στο Βιετνάμ αργότερα έδωσαν την ευκαιρία περαιτέρω ανάπτυξης των μαχητικών αφών διαμορφώνοντας τις αεροπορικές πλατφόρμες σε τεράστιες μονάδες πυρός, ικανές να καθορίσουν την εξέλιξη επίγειων και θαλάσσιων επιχειρήσεων με την επέμβασή των.
Πατήστε ΕΔΩ για να δείτε τη συνέντευξη.
Ελληνικά Χρονικά (1824 – 1826)
Στις 18 Δεκεμβρίου 1823 ο Ελβετός φιλέλληνας Ιωάννης Ιάκωβος Μάγερ (1798 – 1826), δημοσίευσε Προκήρυξιν με σκοπό την ανακοίνωση της έκδοσης της τοπικής εφημερίδας Ελληνικά Χρονικά στο Μεσολόγγι, η οποία διαδραμάτισε σημαντικότατο ρόλο κατά την Ελληνική Επανάσταση.
Η προκήρυξη τυπώθηκε σε ένα υποτυπώδες πιεστήριο από τον τυπογράφο Δημήτρη Μεσθενέα. Καθοριστική για τη δημιουργία τυπογραφείου, το οποίο συνέχισε τη λειτουργία του έως την Έξοδο του Μεσολογγίου το 1826, ήταν η συμβολή του συνταγματάρχη Λέστερ Στάνχοπ, απεσταλμένου του Φιλελληνικού Κομιτάτου του Λονδίνου, του Λόρδου Βύρωνα και η
υποστήριξη του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου.
Η Προκήρυξις δημοσιεύτηκε πριν από την έναρξη του πρώτου εμφυλίου πολέμου. Η πολιτική κρίση που υπέβοσκε από την αρχή της Επανάστασης κορυφώθηκε στα τέλη του 1823 και εξελίχθηκε σε εμφύλια σύγκρουση τους πρώτους μήνες του 1824.
Αντιμαχόμενες πλευρές ήταν οι στρατιωτικοί και οι οπλαρχηγοί της Πελοποννήσου, με αρχηγό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη εναντίον των Φαναριωτών με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, των πολιτικών της Πελοποννήσου και των νησιωτών.
Η δεύτερη πλευρά υπερίσχυε της πρώτης τόσο σε οικονομικό επίπεδο, με την υποστήριξη των φιλελληνισμού και των Ελλήνων της Διασποράς, όσο και με τη νομιμότητα που της εξασφάλιζε το Σύνταγμα της Επιδαύρου.
As Russia’s brutal attack continues, it is becoming increasingly clear that the war will have no winners. The West must do more to help Ukraine end the human suffering, attain a just peace, and preserve its sovereignty.
Early in the war, one photo became quite popular. It was of a placard from a pro-Ukraine poster that read: “If Russia stops fighting, there will be no war. If Ukraine stops fighting, there will be no Ukraine.”
Almost a year later, this still holds true. It is also increasingly clear that there will be no winners in this war and that Ukraine’s future is ever more fragile.
After its initial plans for a blitzkrieg failed in March 2022, Russia shifted its strategy. A devastating war of attrition with indiscriminate bombings and violence against civilians became one of its key tactics.
Η συνέχεια PDF
Βίας ο Πριηνεύς: Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει.
Θαλής o Μιλήσιος: Καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.
Κλεόβουλος ο Λίνδιος: Το μέτρο είναι άριστο.
Περίανδρος ο Κορίνθιος: Οι ηδονές είναι θνητές, οι αρετές αθάνατες.
Πιττακός ο Μυτιληναίος: Με την ανάγκη δεν τα βάζουν ούτε οι θεοί.
Σωκράτης: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Ουδείς εκών κακός.
Θουκυδίδης: Δύο τα εναντιότατα ευβουλία είναι, τάχος τε και οργήν.
Πλάτων: Άγνοια, η ρίζα και ο μίσχος όλου του κακού.
Αριστοτέλης: Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.