Η έως τώρα εξωτερική πολιτική του Γάλλου Προέδρου ακολούθησε, κατά το μάλλον ή το ήττον, τους βασικούς άξονες του γκωλικού προτύπου.
Η επανεκλογή του Εμμανουέλ Μακρόν κατά τον 2ο γύρο των προεδρικών εκλογών στο ύπατο αξίωμα της Γαλλικής Δημοκρατίας, εξελίχθηκε σε τυπική διαδικασία. Την 24η Απριλίου επικράτησε με 58.5% των ψηφισάντων/σών, έναντι 41.5%, της Μαρί Λεπέν η οποία ήταν για δεύτερη φορά ανθυποψήφιά του. Στις προηγούμενες εκλογές του 2017, τα ποσοστά ήταν αντιστοίχως 66.10% έναντι 33.90%. Κατά την πρώτη του θητεία στο Μέγαρο των Ηλυσίων, ο Μακρόν απέδειξε ότι είναι βαθύτατα πολιτικό ον. Ο ίδιος υπήρξε μέλος του σοσιαλιστικού κόμματος και Υπουργός Οικονομικών, Βιομηχανίας και Ψηφιακής Πολιτικής στην Κυβέρνηση του Μανουέλ Βαλλς, επί προεδρίας του σοσιαλιστή Φρανσουά Ολάντ. Ο ύστερος αυτοπροσδιορισμός του ως φιλελεύθερος και η προϋπηρεσία του ως ανώτατο τραπεζικό στέλεχος δημιούργησε κατά την πρώτη υποψηφιότητά του τις προσδοκίες ή ανησυχίες -αναλόγως την οπτική- μίας μάλλον τεχνοκρατικής διακυβέρνησης, οι οποίες όμως μετουσιώθηκαν σε δύσκολες αποφάσεις προσαρμογής στα πεδία της εσωτερικής και της εξωτερικής πολιτικής.
Η σημερινή μέρα μιλά για την μητρότητα η οποία δεν μαθαίνεται γιατί δεν είναι τέχνη, ούτε διδάσκεται γιατί δεν είναι επιστήμη, είναι όμως το ίδιο το νόημα της ζωής.
Τρεις άντρες και μια γυναίκα, όλοι τους γεωλόγοι, ψάχνουν στις ερημιές της Σιβηρίας για διαμάντια, χωρίς να λείπουν και τα Ιψενικά τρίγωνα. 