Οι πρώτες εντυπώσεις μου από την έκθεση Eurosatory 2024 (αμυντικού υλικού και συστημάτων ασφαλείας) στο Παρίσι έχουν ως ακολούθως:

1) Εξαιρετική η διοργάνωση των Γάλλων, με ιδιαίτερα αυξημένα τα μέτρα ασφαλείας και εξαιτίας των ολυμπιακών αγώνων, πολύ μεγάλη η παρουσία εκθετών από όλο τον κόσμο. Συνάδελφος μα πρωτίστως αδελφικός φίλος, Γάλλος Πτέραρχος, με τον οποίο είχαμε συντονίσει τα προγράμματα μας, μου επιβεβαίωσε την διαπίστωση ότι η Eurosatory 2024 ήταν μέχρι στιγμής η πιο μεγάλη στην ιστορία της από πλευράς διεθνούς συμμετοχής και παρουσίας. Συναφώς και οι ενδιαφερόμενοι αναμένεται να επιδείξουν το ανάλογο ενδιαφέρον τον Ιούνιο του 2026 στην επόμενη.

2) Ιδιαίτερη η χαρά που προσωπικά αλλά και ως Εκτελεστικός Διευθυντής Στρατηγικής και Στρατηγικής Επικοινωνίας του Κέντρου Αριστείας ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, συναντήθηκα (καθόσον οι εταιρείες τους συμμετείχαν) με “δικούς μας” ανθρώπους, στελέχη εταιρειών του χώρου με τους οποίους είχαμε την τιμή να υλοποιήσουμε πρόσφατα δύο συνέδρια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Είναι απολύτως κατανοητό ότι το πρόγραμμα του Κέντρου Αριστείας ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ που στοχεύει στην επανάληψη τον ερχόμενο Οκτώβριο, στο πλαίσιο του συνεδρίου και με την υποστήριξη του “Money Show” θα εκμεταλλευτεί ανάλογα την εμπειρία που αποκομίστηκε από την Eurosatory.

3) Από τις συνομιλίες που είχα κυρίως με τους εκπροσώπους των “ελληνικών περιπτέρων” επισημαίνω ιδιαίτερα εμφατικά, ότι επαληθεύεται δυστυχώς το συμπέρασμα (που αναδείχτηκε στα δύο συνέδρια του Κ.Αρ. ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ) ότι οι ελληνικές εταιρείες δεν τυγχάνουν της κρατικής υποστήριξης και της αρρωγής σε ανάλογο βαθμό που αυτό υλοποιείται για τις ξένες από τις χώρες τους. Ελπίζω το άκουσμα αυτό να το έλαβε ο κ. ΥΕΘΑ αλλά και οι εκπρόσωποι του ΓΕΕΘΑ και ΓΕΣ που συμμετείχαν ή παραβρέθηκαν.

4) Ήταν άξιο προσοχής το ζήλο των στελεχών των “ελληνικών” εταιρειών στα περίπτερα τους και ειλικρινά τους ευχήθηκα οι προσδοκίες των από την συμμετοχή τους να δικαιωθούν. Είναι δυστυχώς γνωστό και συνάμα λυπηρό ότι το εθνικό κεφάλαιο πνεύματος, κατάρτισης, μόρφωσης, εξειδίκευσης και πάθους για αυτό που ο καθένας έχει επιλέξει δεν αξιολογείται και αξιοποιείται (εντός των τειχών) ανάλογα όπως τουλάχιστον γίνεται σε λοιπές ευρωπαϊκές χώρες. Προφανώς τα οικονομικά μεγέθη είναι ανόμοια για να συγκριθούν με αυτές. Δεν μπορώ να κρύψω βέβαια και την συμπόνοια μου για κάποιες εθνικές παρουσίες που διένειμαν τα “διαφημιστικά φυλλάδια” τους αποκλειστικά στα “ελληνικά”. Πείτε μου τώρα τι αντίληψη αυτοί δημιουργούν στους διεθνείς επισκέπτες της έκθεσης ως προς τη σοβαρότητα και την αποτελεσματικότητα της συμμετοχής τους, αλλά και την διεθνή προστιθέμενη αξία των εταιρειών που εκπροσωπούσαν! Με συμπόνοια και αυστηρή κριτική προς αυτούς, προσθέτω ότι το Παρίσι πάντως είναι υπέροχο…

5) Κάποια ελληνικά συστήματα λόγω των διεθνών συνεργασιών των υπόψη εταιρειών εκτίθεντο σε ξένα περίπτερα (είτε εταιρειών, είτε τρίτων χωρών). Το γεγονός αυτό δύναται να ιδωθεί στο πνεύμα της εξωστρέφειας και της επιχειρηματικής ευελιξίας για τις εταιρείες, χρήζει όμως εξετάσεως σε επίπεδο ΥΕΘΑ αν η υποστήριξη των εθνικών εταιρειών είναι το αυτονόητο ή το ζητούμενο.

6) Ξάφνιασε η απόφαση και η σχετικά έγκαιρη ανακοίνωση των Γάλλων να μην επιτρέψουν τη συμμετοχή Ισραηλινών εταιρειών γεγονός που σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως. Το ζήτημα θεωρώ ότι έχει ευκαιρία για τις ελληνικές εταιρείες που ήδη έχουν συνεργασίες με όμοιες τους του Ισραήλ, αν επιθυμούν, ας συνάψουν ένα πλαίσιο συνεργασίας (memorandum of understanding), ώστε σε οποιαδήποτε ανάλογη περίπτωση στο μέλλον να βρεθεί διέξοδος από “συμπληρωματικές συνεργασίες” και “αλληλοϋποστήριξη”.

7) Στο πλαίσιο της έκθεσης (όπως άλλωστε συνηθίζεται σε τέτοιες ίδιες), κατά τη διάρκεια των διεργασιών αυτής, υλοποιήθηκαν διάφορες θεματικές και οργανώθηκαν πάνελ για τη δημιουργία κοινής αντίληψης αλλά και για να καλθεργηθούν εκαιρίες τύπου “shaping the future”. Το κομμάτι της “ασφάλειας-security”, είχε εξίσου σημαντικό μέρος στην έκθεση με αυτό της “άμυνας-defense”, καταδεικνύοντας την εκ παραλλήλου σπουδαιότητα του τομέα της ασφάλειας σε σχέση με αυτού της άμυνας.
8) Η Γαλλία (διοργανωτής, στην τελική ευθεία οι ολυμπιακοί αγώνες, πρόσφατες οι ευρωεκλογές, οι εξελίξεις στην Ουκρανία κλπ) εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία και ανέδειξε την έκθεση πέραν της τεχνολογικής και επιχειρησιακής πλευράς, και στο γεωπολιτικό πεδίο στο οποίο μάλιστα επέλεξε να προβάλει τη δική της ισχυροποίηση της με ανάλογες παρουσίες πολιτικών και υψηλόβαθμων στελεχών των ΕΔ, και μέσω συναφών τοποθετήσεων στα φόρα και στα στρογγυλά τραπέζια των συζητήσεων, και μεγάλη προβολή στα ΜΜΕ.

9) Ο κάθε ενδιαφερόμενος για τέτοιου είδους εκθέσεις δύναται να βρει στην ιστοσελίδα της Eurosatory πολλές πληροφορίες για περαιτέρω μελέτη κατ’ οίκο.

10) Τέλος θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την αντίληψη ότι ο διακλαδικός χαρακτήρας των επιχειρήσεων με το δικτυοκεντρικό μοντέλο διοικήσεως και ελέγχου που απαιτείται αλλά και οι τεχνολογικές εξελίξεις καθιστούν την έκθεση που αρχικά είχε σχεδιαστεί για μάλλον του ενδιαφέροντος του Σ.Ξ., τέτοιου όλων των κλάδων ειδικότερα του Π.Ν. (drones, αυτόνομα σκάφη επιφανείας-USV, ειδικών επιχειρήσεων κ.λπ.), και ευχαριστώντας σας, επιτρέψτε μου να παραθέσω επιλεγμένες φωτογραφίες προς περιορισμένη (λόγω αριθμού αυτών) τέρψη οφθαλμών!

Ο Γεώργιος Τσόγκας ...

Η αυτογνωσία θεωρήθηκε πάντοτε για κάθε άνθρωπο ως ένα πρόβλημα πολύπλοκο, δυσνόητο και σχεδόν άλυτο!! Ο μέγας φιλόσοφος Πυθαγόρας (580-500 π.Χ.) πρώτος καθιέρωσε την αυτογνωσία, ως βασική αρχή , επί της οποίας στήριξε το μυσταγωγικό και μορφωτικό πρόγραμμα της Σχολής του. Με την αυτογνωσία οδεύουμε με ασφάλεια προς το καθήκον και την ατομική και συλλογική ευτυχία και την κοινωνική ευημερία.

Εντούτοις, οι πολλοί άνθρωποι αδιαφορούν ή κρίνουν επιπόλαια τον εαυτό τους. Μόνον οι βαθυστόχαστοι και εμπνευσμένοι διανοητές επιδίδονται σε μια ειλικρινή ενδοσκόπηση και κατορθώνουν να αποκαλύψουν τις εσωτερικές πτυχές τού Εγώ τους. Απλούστατα γιατί και η πιο απλοποιημένη αυτογνωσία είναι υπερβολικά δύσκολη!

Η συνέχεια ΕΔΩ! 

Δημήτρης Κ. Μπάκας 

 

Προοίμιο

΄Άμεσα  προκύπτει ο σοβαρός προβληματισμός: άραγε υπάρχει δυνατότητα ή ενδείκνυται να θέσουμε κάποια πρότυπα;

Από την αρχέγονη εφαρμοσμένη στη ζωή του ανθρώπου –πολίτου αγωγή, η οποία κατά βάση θεωρείται από τη προσωκρατική περίοδο, αλλά με πρώτο και κύριο φιλόσοφο του βίου τον Σωκράτη είχε αμφισβητηθεί η άποψη ότι έπρεπε να υπάρχει ένα συγκεκριμένο πρότυπο ανθρώπινου βίου, που οδηγεί όλους τους ανθρώπους στην απόκτηση αρετών , ώστε να αποκτήσει το καλούμενο «ευ ζην».

Ο ίδιος ο Σωκράτης, όπως μας τον γνωρίζει ο Πλάτωνας, δεν δίδαξε κάποιον απόλυτο τρόπο ζωής.

Η συνέχεια ΕΔΩ! 

Δημήτρης Κ. Μπάκας 

 

Το ζήτημα δεν είναι μόνο πόσο παραγωγικοί και ικανοί είναι οι υπουργοί, αλλά ποιες είναι οι στοχεύσεις και με ποιον τρόπο θα τις επιδιώξει η εκάστοτε κυβέρνηση. 

Σύμφωνα με τις καταστατικές διατάξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι ευρωεκλογές διεξάγονται κάθε πέντε χρόνια, ώστε οι πολίτες των χωρών-μελών της να εκλέξουν τους βουλευτές που θα τους εκπροσωπήσουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Οι αρμοδιότητες του Ευρωκοινοβουλίου περιλαμβάνουν την κωδικοποίηση –σε συμφωνία ευτυχώς με τους εκπροσώπους των κυβερνήσεων των χωρών της ΕΕ– του Κοινοτικού Δικαίου, τη δημοσιοποίηση μέσω των εργασιών του σημαντικών πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών θεμάτων, την έγκριση του προϋπολογισμού της Ένωσης, τον έλεγχο της δαπάνης των κοινοτικών κονδυλίων, την εκλογή του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και το διορισμό των επιτρόπων.

Η συνέχεια PDF

Οι συνθήκες στον ευρύτερο περίγυρό μας όχι μόνο δεν εμπνέουν εθνικό εφησυχασμό, αλλά αντίθετα απαιτούν εθνική εγρήγορση. Η Ρωσία δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη ουκρανικού έθνους και απαιτεί διά των όπλων αλλαγή των συνόρων. Σοβαρό ποσοστό Παλαιστινίων και άλλων μουσουλμανικών ομάδων, όπως και το Ιράν, δεν αποδέχονται την κρατική ύπαρξη τον Ισραήλ, 75 χρόνια μετά την ίδρυσή του. Με τρομοκρατικά χτυπήματα επιδιώκουν τον αφανισμό του.

Η δυναμική αντίδραση τον Ισραήλ στη Γάζα κατά της Χαμάς, λόγω της διάρκειας και των επιπτώσεων επί των αμάχων, έχει δημιουργήσει νέες εστίες θερμές αναταραχές σε όλη τη Μέση Ανατολή. Ταυτόχρονα όλα αυτά έχουν διχάσει το δυτικό στρατόπεδο. Ο εθνικισμός στα βαλκάνια καλά κρατεί, ενώ στην Ανατολική Ευρώπη υποβόσκει.

Η ένταξη στο ΝΑΤΟ και οι προοπτικές για την ΕΕ δεν εξαλείφουν εθνικούς αλυτρωτισμούς (Μ. Καραγιάνης, «Καθημερινή», 19/5/24). Ακόμα και μέλη της ΕΕ δεν κρύβουν τις αλυτρωτικές εθνικές τους επιδιώξεις.

Αλβανία, Β. Μακεδονία, Σερβία, με την καλυμμένη υποστήριξη ενδιαφερόμενων δυνάμεων, λεονταρίζουν. Ουγγαρία, Ρουμανία και Βουλγαρία μεθοδεύουν τις εθνικές τους επιδιώξεις κατά των γειτόνων τους.

Με μία ευρύτερη προσέγγιση, το ΝΑΤΟ στο Στρατηγικό του Δόγμα το έχει διατυπώσει καθαρά: «...βρισκόμαστε σε ανερχόμενο στρατηγικό ανταγωνισμό μέσα σε έναν αμφισβητούμενο και απρόβλεπτο κόσμο».

Στη χώρα μας δεν θα έλεγα ότι απουσιάζει ο εθνικισμός. Ομως δεν είναι αλυτρωτικός. Αντίθετα, κομματικοί σχηματισμοί κάνουν καριέρα στη βάση ενός ιδιότυπού εθνικισμού που εμπλέκει ακόμα και τη Θρησκεία. Φωνασκούν εντύπως και ηλεκτρονικώς για αντιμετώmση της τούρκικής απειλής με ελληνικούς «παλικαρισμούς» για να κερδίσουν ψήφους.

Εκτός της τουρκικές απειλής, η χώρα, το έθνος μας, αντιμετωπίζει και άλλα, εξίσου σοβαρά προβλήματα. Το Δημογραφixό απειλεί τα πάντα. Η εθνικη μας ισχύς και το γεωπολιτικό μας κύρος απαιτούν ισχυρή και δυναμική οικονομία για διαχρονiκή στήριξη. Μεγαλουργήσαμε ως έθνος μέσω των κοινοτήτων σε όλο τον κόσμο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

«Η Μελβούρνη, μου έλεγε Αυστραλός συμμαθητής μου στο Αίr University των ΗΠΑ, είναι η τρίτη σε πληθυσμό πόλη της Ελλάδας». Στη Βόρεια Αμερική οι ελληνικές κοινότητες έχουν ισχυρή φωνή και δράση.

Είναι η ώρα για πολιτικούς και πολιτικές που θα δώσουν στο έθνος το νέο Εθνικό Οραμα. Που Θα σχεδιάσουν με ομοφωνία τη Νέα Εθνικη Στρατηγική.

Το πλαίσιο των βασικών αρχών υπάρχει. Είναι η ιστορία μας, ο πολιτισμός με τη γλώσσα μας και οι παραδόσεις μας. Αν εμπλουπσθούv με τα σύγχρονα δεδομένα και αξίες, Θα δώσούν δύναμη και προοπτική. Θα γίνουν η νέα πυξίδα του εθνικού μας προσανατολισμού.

 

*Ο Ευάγγελος Γεωργούσης είναι Αντιπτέραρχος ε.α. 


Βίας ο Πριηνεύς: Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει.

Θαλής o Μιλήσιος: Καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.

Κλεόβουλος ο Λίνδιος: Το μέτρο είναι άριστο.

Περίανδρος ο Κορίνθιος: Οι ηδονές είναι θνητές, οι αρετές αθάνατες.

Πιττακός ο Μυτιληναίος: Με την ανάγκη δεν τα βάζουν ούτε οι θεοί.

Σωκράτης: Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Ουδείς εκών κακός.

Θουκυδίδης: Δύο τα εναντιότατα ευβουλία είναι, τάχος τε και οργήν.

Πλάτων: Άγνοια, η ρίζα και ο μίσχος όλου του κακού. 

Αριστοτέλης: Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.